„Mobilność” w programie Erasmus obejmuje następujące kategorie działań:

• wymiana studentów:
• wyjazdy studentów na część studiów (SMS - Student Mobility - Studies) - od 3 do 12 miesięcy w trakcie tego samego roku akademickiego;
• wyjazdy studentów na praktyki do współpracujących instytucji, firm, organizacji w krajach europejskich (SMP - Student Mobility - Placements) - od 3 do 12 miesięcy w trakcie tego samego roku akademickiego;
  
• wymiana pracowników uczelni:
• wyjazdy nauczycieli akademickich w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych w uczelniach partnerskich za granicą (STA - Staff Teaching Assignments); do tej kategorii wchodzą także przyjazdy przedstawicieli zagranicznych przedsiębiorstw w celu prowadzenia zajęć dla studentów;
• wyjazdy pracowników uczelni (zarówno nauczycieli akademickich, jak i innych pracowników) do partnerskich szkół wyższych oraz do innych współpracujących instytucji, organizacji, przedsiębiorstw w celach szkoleniowych (doskonalenie kompetencji zawodowych, poszerzanie wiedzy w danej dziedzinie, udział w szkoleniach, "work shadowing" itp.) (STT - Staff Training). 

Powyższe działania mogą być realizowane przez szkołę wyższą w ramach umowy finansowej z Narodową Agencją (NA). Warunkiem podpisania takiej umowy jest posiadanie przez uczelnię ważnej Karty Uczelni Erasmusa oraz złożenie wniosku do NA na dany rok akademicki.

Uczelnie prowadzące wymianę studentów lub pracowników mogą uzyskać dofinansowanie na działania związane z jej organizacją, np. na promocję wymiany, przygotowanie (organizacyjne, językowe) wyjeżdżających studentów i pracowników, opiekę nad studentami przyjeżdżającymi z zagranicy, np. kursy języka polskiego, programy "integracyjne" itp.

Indywidualni beneficjenci (studenci i pracownicy uczelni) ubiegają się o wyjazd w ramach Erasmusa wyłącznie w swojej macierzystej uczelni. Informacji należy szukać w pierwszej kolejności na stronie internetowej uczelni. Na bardziej szczegółowe pytania odpowie wydziałowy lub uczelniany koordynator Erasmusa oraz osoby odpowiedzialne za realizację tego programu w uczelni.

Instytucje nie będące szkołami wyższymi, tzn. przedsiębiorstwa (szczególnie małe i średnie), instytuty badawcze, stowarzyszenia, inne podmioty gospodarcze mogą włączyć się w działania typu „Mobilność” poprzez:

• przyjmowanie na praktyki studentów z zagranicznych szkół wyższych uczestniczących w programie Erasmus;
• pomoc w znajdowaniu miejsc praktyki dla polskich studentów (w zagranicznych przedsiębiorstwach np. współracujących w ramach danej branży); 
• współorganizowanie praktyk w zagranicznych przedsiębiorstwach oraz instytucjach dla studentów polskich uczelni.

Pracownik polskiego przedsiębiorstwa lub innej instytucji nieakademickiej może odbyć wizytę w zagranicznej uczelni (na jej zaproszenie) np. w celu udziału w prowadzeniu szkolenia dla jej studentów. 

Udział instytucji nieakademickich w Erasmusie uwarunkowany jest zawarciem ze szkołami wyższymi umów lub porozumień dotyczących konkretnych przedsięwzięć.

Instytucje specjalizujące się w organizacji praktyk dla studentów w zagranicznych przedsiębiorstwach mogą pełnić rolę koordynatora konsorcjum utworzonego w tym celu. Konsorcjum takie składa się z koordynatora (instytucja wyspecjalizowana w organizacji zagranicznych praktyk) i polskich uczelni posiadających rozszerzoną Kartę Uczelni Erasmusa, które planują wysyłanie swoich studentów na praktyki za pośrednictwem wyspecjalizowanej instytucji.