Działania typu mobilność

„Mobilność” w programie Erasmus obejmuje następujące kategorie działań:

  • wymiana studentów:
    • wyjazdy studentów na część studiów (SMS - Student Mobility - Studies) - od 3 do 12 miesięcy w trakcie tego samego roku akademickiego;
    • wyjazdy studentów na praktyki do współpracujących instytucji, firm, organizacji w krajach europejskich (SMP - Student Mobility - Placements) - od 3 do 12 miesięcy w trakcie tego samego roku akademickiego;
  • wymiana pracowników uczelni:
    • wyjazdy nauczycieli akademickich w celu prowadzenia zajęć dydaktycznych w uczelniach partnerskich za granicą (STA - Staff Teaching Assignments); do tej kategorii wchodzą także przyjazdy przedstawicieli zagranicznych przedsiębiorstw w celu prowadzenia zajęć dla studentów;
    • wyjazdy pracowników uczelni (zarówno nauczycieli akademickich, jak i innych pracowników) do partnerskich szkół wyższych oraz do innych współpracujących instytucji, organizacji, przedsiębiorstw w celach szkoleniowych (doskonalenie kompetencji zawodowych, poszerzanie wiedzy w danej dziedzinie, udział w szkoleniach, "work shadowing" itp.) (STT - Staff Training). 

Powyższe działania mogą być realizowane przez szkołę wyższą w ramach umowy finansowej z Narodową Agencją (NA). Warunkiem podpisania takiej umowy jest posiadanie przez uczelnię ważnej Karty Uczelni Erasmusa oraz złożenie wniosku do NA na dany rok akademicki.

Uczelnie prowadzące wymianę studentów lub pracowników mogą uzyskać dofinansowanie na działania związane z jej organizacją, np. na promocję wymiany, przygotowanie (organizacyjne, językowe) wyjeżdżających studentów i pracowników, opiekę nad studentami przyjeżdżającymi z zagranicy, np. kursy języka polskiego, programy "integracyjne" itp.

Praktyki dla studentów w zagranicznych przedsiębiorstwach, instytucjach

Uczelnia, która zamierza wysyłać swoich studentów na praktyki może przewidzieć dwa sposoby organizacji praktyk:

a) samodzielnie nawiązując kontakt z zagranicznymi instytucjami; w tym przypadku uczelnia będzie wnioskować o przyznanie funduszy na praktyki do Narodowej Agencji w taki sposób, jak wnioskuje się o fundusze na wyjazdy studentów na część studiów oraz na wyjazdy pracowników; uczelnia musi posiadać rozszerzoną Kartę Uczelni Erasmusa (extended Erasmus University Charter);

b) za pośrednictwem konsorcjum organizującego wyjazdy studentów na praktykę zagraniczną; w tym wypadku uczelnia również będzie musiała posiadać rozszerzoną Kartę Uczelni Erasmusa, a koordynator konsorcjum będzie musiał zawrzeć porozumienia z uczelniami, które zdecydują się na udział w konsorcjum.

Indywidualni beneficjenci (studenci i pracownicy uczelni) ubiegają się o wyjazd w ramach Erasmusa wyłącznie w swojej macierzystej uczelni. Informacji należy szukać w pierwszej kolejności na stronie internetowej uczelni. Na bardziej szczegółowe pytania odpowie wydziałowy lub uczelniany koordynator Erasmusa oraz osoby odpowiedzialne za realizację tego programu w uczelni.

Instytucje niebędące szkołami wyższymi, tzn. przedsiębiorstwa (szczególnie małe i średnie), instytuty badawcze, stowarzyszenia, inne podmioty gospodarcze mogą włączyć się w działania typu „Mobilność” poprzez:

  • przyjmowanie na praktyki studentów z zagranicznych szkół wyższych uczestniczących w programie Erasmus;
  • pomoc w znajdowaniu miejsc praktyk dla polskich studentów (w zagranicznych przedsiębiorstwach np. współracujących w ramach danej branży); 
  • współorganizowanie praktyk w zagranicznych przedsiębiorstwach oraz instytucjach dla studentów polskich uczelni.

Pracownik polskiego przedsiębiorstwa lub innej instytucji nieakademickiej może także odbyć wizytę w zagranicznej uczelni (na jej zaproszenie) w celu przeprowadzenia cyklu zajęć dla jej studentów. 

Udział instytucji nieakademickich w Erasmusie uwarunkowany jest zawarciem ze szkołami wyższymi umów lub porozumień dotyczących konkretnych przedsięwzięć.

Instytucje specjalizujące się w organizacji praktyk dla studentów w zagranicznych przedsiębiorstwach mogą pełnić rolę koordynatora konsorcjum utworzonego w tym celu. Konsorcjum takie składa się z koordynatora (instytucja wyspecjalizowana w organizacji zagranicznych praktyk) i polskich uczelni posiadających rozszerzoną Kartę Uczelni Erasmusa, które planują wysyłanie swoich studentów na praktyki za pośrednictwem wyspecjalizowanej instytucji.